O Veszprém húngaro castigou o Barça coa súa propia medicina: unha defensa asfixiante, unha porta decisiva e a capacidade de explotar as transicións. Impúxose por 33-42 e arrebatoulle o trono mundial na final disputada no New Capital Sports Hall, na nova capital administrativa de Exipto.

Un xogador do Barça lanza a porta ante Emil Nielsen, porteiro do Veszprém, na final do Mundial de Clubs 2026
Imaxe: @fcbarcelona. Fonte oficial (se abre en otra pestaña).

Foi a peor noite dun conxunto azulgrana irrecoñecible nas súas principais virtudes, superado de principio a fin pola versión máis contundente do equipo húngaro. O Veszprém apoiouse nun Emil Nielsen decisivo, capaz de frustrar os seus excompañeiros con 12 paradas, e nun ataque coral, preciso e perfectamente sincronizado para conquistar o seu segundo Mundial de Clubs e infligirlle ao Barça a súa primeira derrota en máis dun ano.

A defensa do título non podía comezar peor para o cadro culé. O conxunto húngaro, tamén invicto esta tempada, saíu disparado, coa ferida da final perdida o ano anterior aínda aberta e unha consigna moi clara: correr. Cada perda azulgrana era un convite ao contraataque; cada ataque precipitado, unha ocasión para castigar o campión coa súa propia medicina.

Nielsen, o vello coñecido que afundiu o Barça

Baixo paus agardaba un vello coñecido. Nielsen reencontrábase por primeira vez co seu exequipo e parecía disposto a converter a final nun pesadelo para o Barça. O danés chegara entre algodóns, despois dunha indisposición estomacal que incluso o obrigara a perderse o último partido. Pero sobre a pista non quedaba nin rastro daquela debilidade.

Parada tras parada, o porteiro nórdico recuperaba o repertorio que tantas veces exhibira vestido de azulgrana. O Veszprém medraba con cada intervención do seu porteiro e o Barça descompoñíase con cada ataque frustrado, ata abrir a primeira brecha (3-9, min. 10). O campión estaba contra as cordas, atrapado nun escenario que hai tempo que non coñecía.

Reacción fugaz do Barça

A resiliencia dun conxunto culé que se negaba a deixar escapar a final empezou a facerse notar. O Barça reaccionou, foi limando a desvantaxe e, gol a gol, chegou a situarse a só dous tantos (14-16, min. 25). O partido parecía cambiar de rumbo. Pero cando o equipo azulgrana acariñaba a remontada, o Veszprém volveu golpear. Un último arreón, cos seus extremos como protagonistas, estirou de novo a diferenza ata o duro 16-22 do descanso, un marcador que devolvía os pupilos de Carlos Ortega á casa de saída.

O repaso táctico de Xavi Pascual

O paso polos vestiarios tiña que servir para resetealo todo. O Barça necesitaba atopar novos recursos, pero tampouco era o día de Mem. O lateral azulgrana, frustrado e sen atopar espazos, era o reflexo dun equipo impotente, incapaz de descifrar unha defensa que lle pechaba todos os camiños.

Xavi Pascual gañoulle a partida dos bancos a Carlos Ortega. O Veszprém agardaba o erro e, en canto chegaba, aceleraba. O Barça non atopaba a maneira de frear o vendaval e seguía atrapado en ataque ante un rival agresivo e con as ideas moi claras que, cun parcial de 1-5, ensanchou a diferenza ata os dez goles (21-31, min. 41).

Non era o día. Tres penaltis fallados resumían a noite azulgrana, unha anomalía nun equipo pouco afeito a perdoar desde os sete metros. No outro extremo da pista, ao Veszprém saíalle todo. Só Elderaa e N'Guessan mantiñan o orgullo competitivo, pero nin sequera o seu empuxe puido evitar que a derrota acabase convertida nun serio correctivo (33-42).

Fin á racha culé

O Barça mantiña, ata onte, unha racha de 65 vitorias consecutivas sen empates. A súa última derrota remontábase ao 18 de setembro de 2025, cando caeu na Champions no Palau ante o SC Magdeburg alemán por 21-22. O Veszprém foi o encargado de pór fin á imbatibilidade culé, ademais por nove goles, algo que non sucedía desde o 10 de maio de 2009 ante o extinto Ciudad Real na Liga Asobal, e desde o 6 de abril de 2008 na ida das semifinais da Liga de Campións ante o Kiel.

Gorka Cabañas
A opinión de Gorka Cabañas

Director · Liftados

O Veszprém xa o ten todo para gañar a Champions. Pero nunca se pode descartar o Barça.

O Veszprém é o favorito para gañar a Champions esta tempada, pero non por esta vitoria. Éo porque soubo construír un equipo a base de talonario que agora si, con Nielsen baixo paus, o ten todo: defensa, porta e un ataque capaz de facer dano a calquera.

Dito isto, nunca se pode descartar o Barça. Un mal día non borra unha tempada enteira, e o equipo de Carlos Ortega xa demostrou antes que sabe repoñerse de golpes así.

Ficha técnica

33 — FC Barcelona (16+17)

Hernández; Gómez (5, 4p), Mem (-), Carlsbogard (2), Fàbregas (3), Frade (2), Fernández (1) —sete inicial—, Hallgrímsson (p.s.), Smarason (-), Djordje Cikusa (2), Janc (4), N'Guessan (9), Sola (-), Elderaa (2), Barrufet (3) y Petar Cikusa (-).

42 — Veszprém HC (22+20)

Nielsen; Lenne (4), Remili (8), Pechmalbec (2), Elderaa (2), Hesham (4), Descat (10, 1p) —sete inicial—, Appelgren (p.s.), Petrus (-), Martinovic (5), Ligetvari (-), Cindric (3), Dodic (-), Gancs-Peto (1, 1p), Mesilhy (1) y Ali Zein (2).

Parciais cada cinco minutos: 1-4, 3-9, 7-11, 9-14, 13-16, 16-22 (descanso), 19-25, 21-29, 23-33, 26-37, 29-37 y 33-42 (final).